Shumeez Scott: jong inspireerder en model deur Zoë Salzwedel

Vir die agtienjarige Shumeez Scott is geen droom te groot nie. Shumeez het onlangs ‘n lewenslange kontrak met die Ace-modelagentskap in Kaapstad losgeslaan, en sy spog boonop met twee nasionale en internasionale skoonheidstitels agter haar naam. Shumeez het haar eerste titel gewen toe sy as die heel eerste Miss Magnificent Women International: Phenomenal Woman in South Africa bekroon is. Sy het ook die internasionale been van die skoonheidskompetisie gewen en sal dié kroon later vandeesmaand in Indië ontvang. Shumeez sal ook volgende jaar in Las Vegas die kroon aan haar opvolger oorhandig.

The post Shumeez Scott: jong inspireerder en model appeared first on rooi rose.

Voorkoms en verstandig eet

Toe Shéri klein was, vertel Susette, het ‘n pediater wat betrokke was by die stimulering van kinders met spesiale behoeftes,  die gebrek aan insig in Downsindroom en die negatiewe denke van sy tyd gedeel. “Ek was nooit kwaad daaroor nie, eerder soms moedeloos en bang. Hy het vir my gesê hy glo nie dat kinders met Downsindroom in enige opsig gehelp kan word om werklik betekenisvolle vordering te maak nie. Ondervinding het hom geleer dat eet dié kinders se grootste plesier is. Hulle kan eenvoudig nie genóég eet nie.

“Hierdie eet-storie het my gehinder. Oor my dooie liggaam sou ons dogtertjie se grootste lewensvreugde éét wees. Die lewe is meer as die kos wat ’n mens eet. En sekerlik geld dit ook vir kinders met Downsindroom of enige ander vorm van gestremdheid.”

Susette het haar eie benadering gevolg, en in Shéri: nes ek is skryf Shéri só hieroor:

“My ma beteken die wêreld vir my en sy is – soort van – geduldig, regtig liefdevol en altyd ondersteunend. Sy druk my glad nie en alles wat ek regkry, is vir haar ’n bonus. Wanneer ek sukkel met my gewig, is sy vreeslik streng en dan vat sy my afstandbeheer van my TV weg sodat ek nie my stories kan kyk of opneem wanneer ek verkeerd eet nie. Ek weet sy doen dit met die grootste liefde omdat sy my wil help. Wanneer ek self besluit ek wil reg eet, is my ma trots op my. So, as iemand ’n kind met Downsindroom het, moet daai ma nie vir die kind jammer kry en hom toelaat om verkeerd te eet nie. Sy moet die kind leer om die regte kos te kies, al is sy nie by nie.

“My ma is baie besorg oor my gesondheid en my gewig, en ook my voorkoms. Vandat ek kan onthou, het sy my altyd gehelp om mooi te kyk wat ek eet en om gesond te lewe. Ek mag ook nie sommer met vuil hare geloop het nie. Omdat eet vir my baie lekker is en ek baie kort is, word ek maklik vet. Toe my pa nog gelewe het, was hy ook baie besorg oor my gewig. Hy het vir my gesê sodra ek 47 kilogram weeg, sal hy vir my my eie TV koop. Ek weet eintlik ek moet gesond eet, nie net om ’n TV te kry of ter wille van my ma of pa nie.

“Oor my dooie liggaam sou ons dogtertjie se grootste lewensvreugde éét wees”

“Ek weeg vandag baie minder as die 47 kilogram waarvoor ek in my pa se tyd gemik het, en dis baie lekker. Ek kan self sien dat ek baie mooier lyk. Ek is gelukkig nogal gaande oor gesonde kos. Ek eet amper glad nie koolhidrate soos mielies, aartappels, pasta, pizza, beskuit, brood en koekies nie. Ek vermy ook suikers soos sjokolade, koek, lekkers en ook fudge, waarvoor ek baie lief is. Ek eet meer proteïene en vrugte, slaai en groente. Ek eet graag ’n bietjie vleis, eiers, biltong, klein kasies, Woolworths se Slimmers Choice Chips, dieetjellie, geblikte sampioene en aspersies. Ek geniet die proteïene, maar ek moet nie te veel daarvan eet nie, want dan maak dit regtig ook vet. Saans eet ek my eie nagereg soos dieet-marshmallows, -lekkers en -koekies.

“Eet bly ’n stryd vir my. Wanneer ek in die oggend op die skaal klim en ek het gewig opgetel, voel ek glad nie goed oor myself nie. Eintlik voel ek dan net stupid. Wanneer selfs vreemde mense vir my sê dat ek mooi en maer lyk, voel ek goed oor myself. Ek weet ook dat ek nie in my klere pas as ek gewig optel nie en dan gaan mense vir mekaar sê daar loop slonsige Sannie.

“Hoekom ek so sukkel om van die kos af weg te bly, weet ek glad nie. Ek drink elke dag vyf tot ses botteltjies water. Ek vra elke aand en deur die dag vir die Here om my te help. Ek wil graag mooi lyk vir myself, en dis vir my vreeslik sleg as ek en my ma oor my gewig baklei. Wanneer ek skelm eet en gewig optel, voel ek ook regtig lelik vir myself. Wanneer ek aanhou skelm eet, voel ek of ek die hele dag in ’n gat is waaruit ander mense my nie kan help nie. Net ek kan myself daar uitkry.”

Hoe Shéri die kinders in haar klas hanteer

Shèri is die enigste mens ter wêreld met Downsindroom wat ’n tersiêre onderwysdiploma (in Educare) verwerf het sonder spesiale bystand of vergunnings. Sy werk as ’n onderwysassistent by ’n pre-primêre skool vir leerders met spesiale behoeftes in haar geboortestad, Bloemfontein.

“Wanneer ek kinders nou as onderwysassistent met skryf en lees help, weet en verstaan ek dat niks vir hulle maklik voel nie. Maar ons hou aan. Ek moet, en hulle moet. Want as ’n mens stadig is, moet jy alles insit. Jy moet aanhou en aanhou, totdat mense glo jy het ook ’n plek waar jy iets vir ander mense beteken. Jy moet harder werk as ander, en jy mag nie moed verloor nie.

“Ek is bly as my kinders iets regkry. Dit maak my bly om hulle te sien lag. Ek is bekommerd as hulle koorsig of siek is. Ek sien partykeer dat van die kinders ongelukkig is. Dan wens ek dat ek en hulle na ’n koffiewinkel toe kan gaan en so kan gaan sit en praat soos wat ek en my ma praat as ek ongelukkig is. Nou ja, as ons nie in ’n koffiewinkel kan praat nie, praat ek en hulle maar op ’n bankie in die skool se tuin. As hulle hartseer is omdat hulle met iets sukkel, sê ek vir hulle ek verstaan, want ek het ook altyd so gesukkel. Dan sien ek hulle voel beter. As hulle eers weer ’n bietjie glimlag, weet ek hulle het weer moed.

“Ek en Marisa, my jonger sussie, het saam geleer toe ons op skool was. Sy kon die meeste van die goed regkry. Ek het die meeste van die tyd gesukkel. My ma het my altyd my werk laat herhaal. Dan voel ek soos ’n gek omdat ek so sukkel, maar sy het vir my mooi verduidelik dat dit deel van die lewe is om soms te sukkel. Party mense sukkel meer as ander, maar dit maak nie saak nie. Hulle moet steeds hulle bes doen.

“By die huis, aan ons eie etenstafel, moes ek leer kyk of iemand anders aan tafel iets nodig het: sout, suiker, melk, slaai. Gewone, opgevoede kinders is bedagsaam en gedissiplineerd, het my ma en my pa gesê.

“Ek weet dit is baie goed vir ’n kind met Downsindroom om ’n ma soos my ma en ’n pa soos my pa te hê. Almal is nie so gelukkig soos ek nie. Sommige ouers dink hulle kind met Downsindroom is ’n verlore saak wat niks kan leer nie. Dan word so iemand met Downsindroom baie eensaam, want mense wil nie graag vriende wees met iemand wat nie maniere het of nie sosiaal aanvaarbaar optree nie.

“Sommige kinders met Downsindroom kan baie mooi viool speel. Ek het baie kinders met Downsindroom ontmoet. Baie van hulle kan lees, en van hulle gebruik selfone en werk op hulle laptops, nes ek. Hulle het vriende, en Downsindroom is nie meer ’n tragedie in hulle gesinne en families nie.”

“As ’n mens stadig is, moet jy alles insit”

Susette voeg by:

“Shéri word moedeloos by die skool wanneer ouers nie hul kinders dissiplineer nie. Ouers moet hul kinders wat ‘anders’ is op presies dieselfde manier as hul ander kinders dissiplineer, met die verskil dat die kind moet verstaan waarom die ouer die kind dissiplineer. Normale kinders mag nie oorneem nie, so ook nie kinders met Downsindroom nie.

“Alle kinders moet na hul ouers se teregwysings luister. Die kinders moet dit van kleins af geleer word. In ’n huis moet die ouer se liefdevolle outoriteit geld, anders word die kind onbeheerbaar wanneer hy/sy grootword. Die wêreld draai nie om ’n kind met Downsindroom nie. Hulle moet inpas en aanpas en luister. Hulle kan nie altyd die middelpunt van belangstelling wil wees nie. Dis die ouers se taak om hulle te leer dis nie reg nie. Hul boeties en sussies is net so belangrik soos hulle en die normale kinders van hulle ouderdom moet net soveel aandag van almal kry as die kind met Downsindroom. Daar is ’n paar ouers wat oorreageer na die een of ander kant; òf die kind is hulle alles en die kind word bederf, òf hulle steek die kind weg. Gelukkig is die meeste ouers oulike, gebalanseerde mense wat hul kinders met gemak grootmaak om sosiaal in te pas.”

’n Besonderse boek

Shéri: nes ek is deur Shéri Brynard en Colleen Naudé (Lux Verbi, 2017, aanbevole prys R210) is by goeie boekwinkels beskikbaar.

The post Shéri Brynard: gelukkig nes sy is appeared first on rooi rose.

In Suid-Afrika kom Downsindroom in sowat een uit 770 geboortes voor, of een tot drie keer in elke 1 000 geboortes. Dit het dieselfde voorkoms onder alle rasse en ekonomiese groepe. Hierdie multistelsel chromosoomafwyking word as die grootste genetiese oorsaak van intellektuele gestremheid beskou.

Downsindroom is nie ’n siekte of ’n mediese kondisie nie. Dis onvanpas om te sê iemand is ’n Downsindroomlyer of “ly aan” Downsindroom. Praat eerder van iemand mét Downsindroom, want Downsindroom verg nie behandeling nie en kan ook nie voorkom word soos sommige siektes nie. Dit kan op die oomblik nie genees word nie.

Dit help as …

Daar kan wel baie gedoen word om ’n baba met Downsindroom te ondersteun en met die talle uitdagings te help:

• Vroeë verwysing na mediese kenners word aangemoedig sodat komplikasies (hart-, gehoor- en sigafwykings) geïdentifiseer kan word.
• Doeltreffende vroeë intervensie bestaan daaruit om “net die regte” uitdaging aan ’n kind met Downsindroom te stel om die nodige ontwikkelingsvaardighede te bevorder en te verbeter.
• Wat vroeë intervensie betref, is die sleutel tot sukses goeie samewerking tussen die arbeidsterapeut, ouers en versorgers tuis of waar daar ookal na die kind omgesien word.

’n Sinvolle stimulasieprogram

Die gebruik van stimulasieprogramme soos die Developmental Resource Stimulation Programme (DRSP) vir kinders met Downsindroom jonger as 42 maande dra daartoe by dat hulle hul volle potensiaal bereik.

Die Developmental Resource Stimulation Programme is ’n vroeë intervensie-arbeidsterapieprogram wat spesiaal vir kinders met Downsindroom ontwerp is. Dis ’n unieke, ouer-kindspesifieke, een tot een, geïntegreerde program.

Hierdie program is ontwerp om die kind se ontwikkeling te stimuleer en verg die aktiewe deelname van die ouer wat by die huis relevante DRSP-aktiwiteite met hul kind uitvoer. Dit sluit ’n aktiwiteitshandboek in sowel as ’n aktiwiteits-kit bestaande uit drie drinkbekers, vier teelepels en ’n waslap.

Vir die kind om hierdie vaardighede te bemeester, moet die arbeidsterapeut betrokke wees by die intervensieproses en alle betrokkenes moet op die proses inkoop en saamwerk. Die noue samewerking en betrokkenheid van die arbeidsterapeut bemagtig die ouers van kinders met Downsindroom. Aktiewe deelname aan die DRSP-program deur die baba met Downsindroom en sy of haar ouers het ’n positiewe uitwerking op die kind se algehele ontwikkeling.

Bron: OTASA (Occupational Therapy Therapy Association of South Africa). Meer inligting by www.otasa.co.za

The post Arbeidsterapie en Downsindroom appeared first on rooi rose.

Wat is Downsindroom?

• Downsindroom is ’n genetiese toestand wat die algemeenste voorkom en word veroorsaak deur ’n ekstra kopie van die chromosoom 21, wat matige tot gemiddelde intellektuele gestremdheid tot gevolg het.

• Tipiese persone het elk 46 chromosome (23 van elke ouer). Persone met Downsindroom het ’n ekstra chromosoom 21, m.a.w 47 chromosome.

• Downsindroom is ’n toestand, nie ’n siekte nie, en is nie aansteeklik nie.

• Trisomie 21 is die algemeenste van die drie soorte.

• In Mosaik Downsindroom word nie al die selle geaffekteer nie.

• Translokasie Downsindroom is oorerflik.

• Die presiese oorsaak van Downsindroom is nie bekend nie.

• Downsindroom word nie bepaal deur omgewingsfaktore nie.

• Downsindroom ontstaan tydens konsepsie.

Waar het die naam Downsindroom ontstaan?

Downsindroom is vernoem na Dr. John Langdon Down, ’n Britse geneesheer, wat in 1866 die eerste keer die kenmerke van Downsindroom beskryf het.

Sindroom: ’n Versameling van tekens en simptome wat gewoonlik in kombinasie gevind word.

Fisiese kenmerke

• Die oë neig opwaarts

• Voutjie aan die binnekant van die ogies

• Plat neusbrug

• Kleiner neus en mond

• Klein oortjies wat laag teen die kop sit

• Tong wat geneig is om uit te hang

• Enkel lyn in die handpalm – simian vou

• Breë hande met kort vingers en gebuigde pinkie

• Gaping tussen die groot- en tweede tone

• Lae spiertonus

• Ongewone los gewrigte

Mediese toestande wat geassosiëer word met Downsindroom

Verskeie noemenswaardige gesondheids- en medies verwante toestande is meer algemeen by persone met Downsindroom. In die verlede het dit gelei tot ’n kort lewensverwagting. Vandag, met gevorderde chirurgiese en mediese behandelings, hoef persone met Downsindroom nie meer gesondheidsprobleme as enige iemand anders te hê nie.

Toestande wat kenmerkend is van Downsindroom

• Aangebore hartkwale

• Leukemie

• Aansteeklike siektes

• Demensie

• Slaapapnee

• Obesiteit

• Hipotiroidisme

• Swak ouditiewe prosessering wat stadige taalontwikkeling tot gevolg het

• Visieprobleme

• Gehoorverlies en klanksensitiwiteit

• Toestande wat die maag en gastrointestinale sisteem affekteer

• Boonste lugweginfeksies

• Droë hare en vel

• Nekprobleme

• Verlaagde uitdrukking van pyn

Kan Downsindroom opgespoor word?

Downsindroom kan tydens swangerskap opgespoor word met die volgende prenatale toetse:

• Ultraklank Sonar¹ om vas te stel of daar vloeistof om die nek is.

• Bloedtoets¹ om vas te stel of  vlakke van PAPP-A en HCG abnormaal is, wat daarop kan dui dat iets skort.

• Amniosintese²  waar die amniotiese vloeistof rondom die fetus onttrek word tydens die 15^de – 16^de week van swangerskap en weggestuur word na ’n laboratorium vir ’n chromosoom analise.

• Chorioniese villus monsterneming² is ’n toets waar ’n monster van die vrugvlieshaarvlokkies van die plastenta verwyder word vir toetsing.

• Cordocentesis² waartydens van die fetus se bloed uit die naelstring getrek word vir toetse.

^{• 1}Toetse is slegs siftingstoetse en nie diagnosties nie – kan ’n valse negatief aandui.

^{• 2}Toetse is diagnosties maar ingrypend,  en kan dus die risiko verhoog op ’n miskraam, matige tot ernstige infeksie, lekkasie van amniotiese vloeisof en fetale-moederbloeding.

Is daar ’n kuur?

Downsindroom kan nie genees word nie.  Dis ’n onomkeerbare toestand

Onthou: Die behoorlike ondersteuning en families wat omgee kan die kwaliteit en vermoëns van babas met Downsindroom tot hulle maksimum potensiaal laat ontwikkel, sodat hulle produktiewe lewens kan lei. Vroeë ingryping en stimulasie-programme is noodsaaklik.

Algemene reaksie van ouers

Die meeste ouers reageer net soos duisende ouers voor hulle wanneer hulle die diagnose ontvang.

• Ontkenning is een van die eerste reaksies. “Hoe kan dit met ons gebeur, ons kind, ons familie?”

• Skuldgevoel. “Het ons iets verkeerd gedoen?” Soms voel ouers hulle word deur God gestraf. “Hoekom ek? Wat het ek gedoen om dit te verdien? Het ek goed genoeg na my self gekyk tydens die swangerskap?”

• Vrees vir die onbekende is ’n ander onmiddellike reaksie.

• Teleurstelling. Dié is nie die baba waarvoor jy gehoop en oor gedroom het nie. Jy is nie vervul met vreugde oor die geboorte van jou baba nie.

• Verwerping is ’n werklike emosie. Verwerping en ook soms ’n doodswens vir die baba.

• Gebrek aan selfvertroue en selfbejammering. Jy kan begin om te onttrek en voel selfbejammering. Onthou jy het familie wat waarskynlik self deur baie van hierdie fases gaan en jou gevoelens ook ervaar.

• Nie alle ouers gaan deur elkeen van hierdie fases, maar dit is belangrik vir jou om te identifiseer deur watter gevoelens jy gaan ente besef dat jy nie alleen is nie.

Terminologie

Persone met spesiale behoeftes is ook eerstens mens, en behoort op hulle name genoem te word of met verwysing na die persoon met Downsindroom.

Afbrekende terminologie wat vermy behoort te word:

• ‘Daardie Downs-baba’

• ‘My Downsie’

• ‘Verstandelik vertraag’

Verwys altyd na:

• ’n Persoon met Downsindroom in plaas van ‘n ‘Downsindroom-persoon’.

Hooftrekke van Downsindroom

• Persone met Downsindroom val in die matige tot gemiddelde spektrum van intellektuele gestremdheid.

• Kinders met Downsindroom kan in hoofstroom skole met ’n inklusiewe beleid funksioneer.

• As volwassenes die geleentheid gegee word om te werk, is hulle gewillig en vaar hulle gewoonlik baie goed.

• Nes soos ander kinders, word kinders met Downsindroom gebore met ’n verskeidenheid kwaliteite en vermoëns.

• Hoër ouderdom by mammas speel ’n rol, maar is nie ’n gegewe nie.

• ’n Tweede kind met Downsindroom is moontlik.

• Downsindroom tref nie onderskeid tussen geloof, ras, ouderdom of sosio-ekonomiese stand nie.

• Downsindroom word nie veroorsaak deur enigiets wat die ouers voor of gedurende swangerskap gedoen of nie gedoen het nie.

• Die voorkoms van Downsindroom in Suid-Africa is ongeveer 1 uit elke 500 lewende geboortes.

• Persone met Downsindroom lyk ’n bietjie anders en is oor die algemeen tot minder in staat as tipiese persone. Dit is egter belangrik om te besef dat die lewe van alle mense dieselfde waarde het en dat almal dieselfde regte het.

• Mense reageer op verskillende maniere teenoor diegene met ’n leergestremdheid. Sommige vermy kontak as gevolg van ’n gevoel van verleëntheid. Ander is meer beskermend en dring daarop aan om te help met dinge wat die persone vir hulself kan doen.

• Stereotipering en veralgemenings soos “persone met Downsindroom het dieselfde temperament,” is nie ongewoon nie.

• Persone met Downsindroom moet gesien word as individue.

Besonderhede van Down Syndrome South Africa (DSSA)

Webblad: www.downsyndrome.org.za

Facebook: www.facebook.com/pages/Down-Syndrome-South-Africa

Twitter: @DownSyndromeSA

Kontaknnommer: 0861 369 672

Epos: dssa.odo@icon.co.za

Verwysings

• DSSA: Basic Support for Children with Special Needs Training Manual: What You Need to Know – Updated 2013

• DSSA: Step by Step into the Future. An Introduction to Down syndrome – 2004

• Department of Health: National Guidelines for the Care and Prevention of Most Common Genetic Disorders, Birth Defects, and Disabilities Training the trainer and empower people with Down Syndrome and their families – 2005

The post Alles wat jy van Downsindroom behoort te weet appeared first on rooi rose.

Jan-Herman Els van Pretoria (16) is met Downsindroom én ’n passie vir swem gebore. Sy eerste swemafrigter, Elaine Smith, het sy talent raakgesien toe hy nog ’n kannetjie van vier was. Later is hy deur Lizette Botha afgerig.

Sedert Oktober 2013 word Jan-Herman by die Universiteit van Pretoria afgerig deur Neville Smith. Die eerste Northern Tigers Swimming-ouderdomsgroepgala waarin hy deelgeneem het, was teen niegestremde swemmers.

Internasionale deelname

Toe Jan-Herman tydens ’n nasionale byeenkoms onder andere die Down Syndrome International Swimming Organization (DSISO) Junior Wêreldrekord vir 50 m rugslag geslaan het, het die deure vir internasionale deelname oopgegaan. Hy is genooi om die 2015 DSISO Europese Ope Swemkampioenskappe in Loano, Italië, in November 2015 by te woon.

Ten spyte van ’n fietsongeluk ’n paar maande tevore waarin hy sy sleutelbeen gebreek het, het hy ’n goue medalje in die 25 m-rugslag en ’n brons medalje in die 25 m-vryslag gewen. Hy was die jongste atleet by dié byeenkoms.

In Julie vanjaar (2016) het 1 000 atlete met Downsindroom 36 lande by die World Trisome Games 2016 in Florence, Italië, verteenwoordig. As 16-jarige was Jan-Herman die jongste lid van ons nasionale swemspan (foto hierbo) wat deur SASA-II (South African Sports Association for the Intellectually Impaired) saamgestel is.

In hierdie stadium is Jan-Herman die houer van elf Junior DSISO wêreldrekords, 14 Kortbad Afrika- en 12 Langbad Afrika-rekords!

’n Avontuur

Izelle en haar skoonma, Annemarie Els, het Jan-Herman na die Wêreldspele vergesel. “Die spanlede was twee-twee ingedeel in kamers,” vertel Izelle. “Jan-Herman het die spangees en vriendskappe ongelooflik baie geniet. Hulle is so bederf, met splinternuwe sweetpakke, swemdrag, heerlike etes en die pragtige hotel. Jan-Herman is lief vir kompetisie en ontwikkel vriendskappe met swemmers uit ander lande.

Jan-Herman en Izelle

“Dit was ontsettend warm, so hulle het ekstra hard geoefen en was ekstra uitgeput in die aande. Die dagprogram was baie druk en besig, met uitdunne in die oggende en finale in die middae tot aande. Selfdissipline is so belangrik, maar ons is dankbaar – hy kan heeltemal onafhanklik funksioneer, wat dit vir hom makliker gemaak het.

“Dit was vir my en my skoonma ’n enorme voorreg om dit mee te maak. Wanneer jy sien hoe hierdie kinders/volwassenes met Downsindroom álles insit en voluit deelneem, kry jy skaam oor jou eie ondankbaarheid. Hierdie atlete verdien elkeen die hoogste lof en eer, want die hoeveelheid tyd en konsentrasie wat hulle moet insit om op hierdie standaard te kan deelneem, is baie meer as dié van ’n normale persoon. Hulle is sulke eerlike en dankbare mense om by te wees. Ons het baie gelag en baie gehuil.”

Terug by die huis

Jan-Herman oefen ses dae per week. Sy swempad is ’n spanpoging tussen Izelle en Jan-Herman se pa, Andries, Izelle se ouers en die afrigter.

“Die intensiteit van sy oefentye kan baie druk plaas op ons as gesin, indien ons nie daarop fokus om ‘n balans te probeer handhaaf nie.”

Club 21

Izelle is die stigter en uitvoerende direkteur van Club 21 Learning Centre NPO in Pretoria. “Daar is op die oomblik 32 leerders, vanaf twee tot 17 jaar oud, elkeen met Downsindroom. Die sentrum is ’n absolute seën in ons lewe. ‘Skool’ is die hoogtepunt in Jan-Herman se lewe. Hy ‘behoort’, voel tuis, kan teen sy eie tempo en op sy eie vlak ontwikkel en weet dit is sy mense en ‘sy pêlle’, soos hy sê.”

Kontakinligting vir Club 21: tel: 071 682 0485; web: www.club21school.org Facebook: www.facebook.com/club21school

The post Jan-Herman Els: Swemmer met Downsindroom en elf wêreldrekords appeared first on rooi rose.