“Mens weet nooit, terwyl jy bloed en trane stort soos jy aan ’n produksie werk, of dit sag by die kykers gaan val nie,” sê Waldemar Schultz, die talentvolle akteur wat van die heel eerste episode van die heel eerste seisoen in die skoene van Die Byl gestaan het. Nou, ná ses seisoene, is dit tyd om te groet. “Dit was ’n baie spesiale ervaring. Ons het nie toe geweet ons, die spelers, sluit by ’n familie aan wat 10 jaar lank saam gaan werk nie. Die mense en gevoel van kameraderie sal altyd by my bly.”

Die Byl, wat Dinsdagaand 14 Januarie om 20:00 op kykNET afgeskop het, is die dramareeks met die meeste seisoene in kykNET se geskiedenis. In die sesde seisoen loop reeksmoordenaars hulle steeds vas teen Byl en sy span, maar ’n genadelose moordenaar is vasberade om vir hulle die lewe hel op aarde te maak. Dit alles terwyl Byl en sy span hulle eie demone moet beveg.

“Die feit dat ek vir die eerste keer ’n produksie kon aanpak waar ek in die ware sin saam met die regisseurs, vervaardigers, skrywers en medespelers kon werk en bou aan die karakters en die vertel van die storie, was vir my ongelooflik bevredigend, kreatief, en natuurlik ook soms angswekkend,” sê Waldemar. “Jy werk altyd teen tyd (én begroting) en dit was vir my ontsettend belangrik om die stories geloofwaardig en met integriteit te vertel. Soms was dit ’n gespartel om al mens se eendjies in ’n ry te hou, maar daar was altyd fantastiese samewerking en ondersteuning van die hele span.

Wat was sy persoonlike hoogtepunte oor die ses seisoene? “Elke seisoen het op een of ander manier ’n gedaanteverwisseling ondergaan en nuwe vrae, raaisels en uitdagings gebring,” sê hy. “Daar was so baie uitsonderlike herinneringe, oomblikke, verhoudings en magic spells – te veel om te noem! Soms het ek op stel gestap vir ’n toneel waar ek net daardie een keer teenoor die ander speler speel en dit het soms onverwagse kreatiewe keuse en chemical cocktail gebring, maar dan lóóp daardie toneel. Baie van daardie was vir my hoogtepunte. Maar dan ook: om met die spanne, spelers, die mense agter die kameras die kreatiewe journey van hierdie ses seisoene te kon deel, was deur en deur ’n hoogtepunt van my loopbaan!”

Waldemar sê die sesde seisoen is uitdagend. “Dis donker, kompleks, en hopelik beide angswekkend en boeiend. Oor storielyn(e) wil ek niks sê nie, maar ek hoop en glo daar gaan menige vingernaels geknaag word voor die kassie! Van my gunsteling-reaksies op sosiale media is as mense sê: “Ek kon nie meer kyk nie, maar ek kon nie ophou kyk nie!”. So haak in by ’n geliefde se arm, en loer wat jy kan tussen die vingers deur.”

Lees ook: 10 redes waarom jy die Januarie-uitgawe van rooi rose móét lees!

Seisoen 5 en 6 is vervaardig sonder Leon Kruger (hoofskrywer) en Herman Binge (hoofvervaardiger) wat al twee in 2021 oorlede is.

“Beide seisoen 5 en 6 is ons huldeblyk aan hulle,” se Waldemar. “Ook aan ons Dok Fritz, Erik Nobbsk, wat in 2022 oorlede is. Maar ek dink dis ’n goeie tyd om klaar te maak. Ek is darem al 10 jaar ouer as toe ons begin het en arme ou Van der Bijl is al deur só baie geweld, moord en doodslag in sy lang loopbaan, dalk sal hy bly wees vir ’n bietjie vrede.”

Wat sal sy afskeidswoorde aan Byl wees?

“Ek is nie so seker ek wil koebaai sê nie: dalk hoop ek nog hard vir ’n speelfilm!” sê Waldemar.

Die Byl  wys Dinsdae om 20:00 op kykNET (DStv-kanaal 144) en is ook op DStv Stream en Catch Up beskikbaar.  

Lees ook: KYK | Dricus du Plessis vier sy verjaarsdag én verlowing!

The post ‘Die Byl’ groet ná ses seisoene appeared first on rooi rose.

Milan: Die goue draad wat my lewe bind

Milan Murray het einde Oktober 50 geword, is ’n ma en vrou wat haar gesin bo alles stel, maar het tyd om nie net ’n onderneming te bedryf nie, maar ook steeds voor en agter die skerms te werk. In Januarie is sy weer as Nicki Swanepoel in Die Byl te sien…  

Dis kompetisietyd: ’n Ma en dogter duisend 

Die verhouding tussen ’n ma en dogter is iets besonders. Wat is dit wat julle s’n so spesiaal maak? Skryf in en julle kan ’n lekker ma-en-dogter-prys ter waarde van meer as R65 000 wen!  

Ons loer in by: Je-Ani Swiegelaar, Gershwin Mias en Nathan Trantraal

Suster Naomi Koster is een van die gewildste karakters in Binnelanders. Je-Ani Swiegelaar speel hierdie rol al sedert 2012 en kykers beleef haar drama en vreugdes asof dit hul eie is. Dis ’n wonderlike voorreg, vertel sy aan Maryke Roberts.

Mooi broodjies bak 

Enigiets met deeg bly lekker. Hier’s verskeie resepte met deeg om uit te probeer, van pitas tot bruschetta.    

Tinnitus: Die geluid wat nie ophou nie     

’n Konstante suising in die ore is deel van miljoene mense se daaglikse bestaan. Kan tinnitus jou gehoor beskadig? Hoe voel dit, wat veroorsaak dit, en hoe kan dit behandel word? Hier is kennersraad.

Splinternuut

Wit is simbolies van ‘n nuwe begin. Skop die jaar op ‘n modieuse noot af!

Bessie-lekker

Bederf jou spruite met hierdie lekker happies met bessies in – en hou hulle só van die snoepie weg!

Die doodse stilte oor depressie

Jaarliks sterf byna 9 000 Suid-Afrikaners aan depressie. Dit is byna 24 mense per dag. Tog sukkel ons steeds om oor dié siekte te praat. Maretha Botes gesels met kenners oor die stigma wat soos ’n parasiet aan probleme met psigiese welstand kleef.  

Introverte se breinbedrading en supereienskappe

Het jy geweet ’n introvertbrein en ’n ekstrovertbrein werk verskillend –en oor watter verborge talente ‘skaam, teruggetrokke’ introverte beskik? ’n Nuwe boek bied ’n verrassende blik op die intro-, ambi- en ekstrovertkontinuum 

Dis ’n wenresep!

’n  Suksesvolle onderneming gebeur nie oornag nie en verg baie meer as volharding, beplanning, bemarking en inisiatief. Vra maar vir Alet Venter wat 25 jaar terug in haar kombuis beskuit begin bak het en vandag aan meer as 1 000 winkels dwarsoor die land haar bobaasbeskuit voorsien.

Lees ook: WEN ‘n ‘Patio Pet Bed’ van Lekke Designs!

The post 10 redes waarom jy die Januarie-uitgawe van rooi rose móét lees! appeared first on rooi rose.

Die misdaadreeks Die Byl maak geskiedenis met sy sesde seisoen, wat in Januarie 2025 begin. Dié seisoen maak dit die dramareeks met die meeste seisoene in kykNET se geskiedenis. Reeksmoordenaars bly ’n uitdaging vir Byl en sy span, en dié keer is daar ’n meedoënlose moordenaar wat vasberade is om hulle hel op aarde te gee. Dít terwyl Byl en sy span ook met hul eie menslikheid worstel.  

Byl (Waldemar Schultz) lei steeds die eenheid, ondersteun deur die speurders Juan (Marvin Lee Beukes) en Lena (Lika Berning), die regskenner Nicki (Milan Murray) en Jo (Amalia Uys), ’n voormalige sluipmoordenaar wat nou as wapenkenner ingespan word. Kaptein William Miller (Tyrone Keogh) is ’n profileerder, en Dr. Anton Fourie (Marcel van Heerden) is ’n pataloog wat in seisoen vyf by die span aangesluit het. 

Nuwe karakters by die reeks sluit in: Eliaan Slee (Melissa Willering) is klein en tengerig, maar hiper-intelligent, Dr. Elize Opperman (Roeline Daneel) is ’n ambisieuse wetenskaplike, en Daniël Weyers (Sherman Pharo) is ’n oud-polisieman en Dr. Opperman se handlanger.  

Ander karakters wat weer deel van die intrige is, sluit in Benjamin Vlok (Danny Ross), die webontwikkelaar Stephen (Sean van Noordwyk) en kapt. Tarina Spies (Ronel Stander), wat bitter graag ’n lid van Byl se span wil word. Van die bekende gesigte in die nuwe reeks is Melanie du Bois, Hannes van Wyk, Pascual Wakefield, Antoinette Louw, Rika Sennett, Geon Nel, Cedwyn Joel, Carel Nel en die legendariese akteurspaar Johan en Lida Botha. 

In die eerste episode word twee lyke op verskillende plekke gevind, maar albei met ’n hopie uitgebrande vuurhoutjies langs hulle. Dit is die begin van die soektog na ’n reeksmoordenaar wat ’n grusame kruistog in die naam van geregtigheid voer. Van die ander sake wat ondersoek word, draai om ’n oupa wat sy kleinseun afknou en ’n bekende skrywer met ’n donker geheim. 

Die reeks – oorspronklik ontwikkel deur ontslape Herman Binge en Elmarie Botha, waarna wyle Leon Kruger in die tweede seisoen as hoofskrywer aanboord gekom het – se meer nuutste seisoen is geskryf deur Elmarie Botha, Berdene Burger en Lorraine Burger. Die regie is behartig deur Berdene Burger, Liezl Spies en Nina Swart. Jay Marais is die kinematograaf, en Juan Kindo is vir die klankontwerp verantwoordelik. Mary-Sue Morris is hoof van garderobe, en Stefan Benade is die produksie-ontwerper. Sulani Saayman is verantwoordelik vir die grimering asook die SFX-grimering. 

“Die sesde seisoen van Die Byl beloof om die mees intense en spannende een nog te wees,” sê Elmarie Botha, storiebeplanner en vervaardiger van die reeks vir Wolflight Films. 

“Ek sien verskriklik baie uit na die opkomende reeks van Die Byl! Ek dink hierdie een gaan kykers beslis deur skrefies tussen hulle vingers laat kyk! Ek is ook so trots om met ’n fantastiese span medespelers en produksiespan te kon werk om nóg ’n seisoen van spannende episodes te skep. Ons werk altyd met soveel ywer en passie om stories te vertel en die uiteinde is altyd dat kykers dit sal geniet,” sê Waldemar Schultz. 

’n Kombinasie van komplekse karakters, skokkende misdade en emosioneel meesleurende storielyne sal kykers op die punte van hul stoele hou. Die vuurhoutjies wat in die eerste episode as simbool bekendgestel word, dien as ’n metafoor vir die broosheid van die lewe en die dun lyn tussen geregtigheid en wraak. 

Met nuwe tegnologie en ’n groter begroting, beloof die sesde seisoen om kykers met asemrowende kinematografie en uitnemende klankontwerp te betower. Die SFX-grimering, verfilmingslokasies en stelontwerpe, was kardinaal tot die sukses en geloofwaardigheid van die reeks, wat dit weereens van die hoogste gehalte maak. 

KYK | Amptelike voorskou – Die Byl | Seisoen 6

Die Byl se sesde seisoen begin op 14 Januarie 2025 om 20:00 op kykNET (DStv-kanaal 144) en sal ook op DStv Stream en Catch Up beskikbaar wees.  

Lees ook: 10 redes waarom jy die Desember-uitgawe van rooi rose móét lees!

The post ‘Die Byl’ se sesde seisoen is om die draai! appeared first on rooi rose.

Veertig is vir haar héérlik, lag die donkerkop-aktrise. Dink sy ook veertig is die nuwe vyf en twintig? “Nee, veertig is veertig, maar ek koppel geen negatiwiteit daaraan nie. Vir my is dit só lekker om op ’n punt te kom waar jy ’n bietjie kan terugsit en rustig wees oor die lewe. Dis asof daar meer aanvaarding is op veertig.”

Sy dink ’n oomblik na voor sy dit verwoord. “Dis nie dat jy nie meer drome het wat jy wil bewaarheid nie, en ook nie asof jy nie meer aan jouself gaan werk nie, maar die spartel is verby.”Die mense wat sy bewonder, is juis ouer vroue.

Vroue wat ’n sekere mate van wysheid gekry het. “Vroue wat kies om nie hul jare met plastiese chirurgie te verbloem nie. You have to earn your stripes, jy weet. Ek bewonder iemand soos Susan Sarandon omdat sy ’n goeie aktrise en ’n sterk vrou is, maar ook vanweë haar gemeenskapsbetrokkenheid.” Sy het ook groot respek vir dame Judi Dench, en vertel hoe diep die rolprent Philomena haar geroer het.

“Daardie laaste toneel, waar hulle so inzoem op haar gesig en jy elke plooi kan sien … Ek het net daar gesit en gedink: dis mos die merke van die lewe daardie. Mag ek eendag so lyk.” Dis nie vreemd om te hoor dat sy Zelda le Grange ook bewonder nie. Milan se ma, Eulogy, is immers ’n vrou wat selfs ná haar aftrede steeds aktief betrokke is by MIV/vigs-aksies van Worldvision, waar sy lank gewerk het.

“Jong, sy sit nie stil nie. Sy is ’n ekstrovert wat die leiding neem, ’n regte werkerby.” Sy vertel laggend dat sy haar ma verkwalik omdat sy wat Milan is, nie kan kos maak nie. “My ma het so lank ek kan onthou, gewerk, en het sommer maklik ná werk vis en tjips by die kafee op die hoek gekoop, eerder as om kos te maak. Sy is een van daardie werklik onselfsugtige mense wat nog altyd by gemeenskapswerk betrokke was.”

Milan se pa, Samuel, is ’n predikant. En albei haar ouers was ook pastoriekinders. Milan se oupa aan moederskant was die bekende en geliefde ds. Mike Smuts wat in 1974 die Jeug-tot-Jeugbediening in Suid-Afrika en in die destydse Suidwes en Rhodesië begin het.

Hoe beland hierdie predikantsdogter en -kleindogter toe in die dramawêreld?

“Seker maar omdat ek wou! My ma-hulle het nie juis ’n keuse gehad nie, maar gelukkig was hulle nie regtig daarteen gekant nie. Ek dink hulle was maar net bekommerd omdat dit so ’n wisselvallige beroep is. My ma en Amanda Strydom se ma was destyds boesemvriendinne, en een van die eerste dinge wat my ma gedoen het nadat ek haar vertel het ek wil drama swot, was om tannie Marlene te bel.” Dié, sê Milan laggend, het droogweg laat hoor: “Dan moet jy nou al begin bid.”

Die gebede moes gehelp het, want al het Milan nie eens drama op skool geneem nie, het sy haar oudisie by die dramadepartement van die Technikon Pretoria geslaag en was sy een van dertig studente wat tot die kursus toegelaat is.

“Ek het géén agtergrond behalwe eisteddfod-voordragte gehad nie. Nie dat dit jou help nie, want as jy eers met karakterisering begin, moet jy as ’t ware alles afleer wat jy vir eisteddfods geleer het.”

Sy vertel dat sy van jongs af deel van die talentvolle groepie wou wees, maar “eenvoudig te skaam” was vir iets soos drama. “Ná skool het ek eers werklik besef dis wat ek wil doen. Gelukkig het kreatiwiteit mos niks te doen met hoe loud jy is nie.”

Die dramaberoep was vir haar goed. “Nie net wat werk betref nie, maar ook omdat dit my kop oopgemaak het. Jy kan maar sê ek het wakker geword vir die wêreld – op ’n positiewe manier. Ek dink nou nie meer dat net een manier van leef reg is nie. Die kontak met mense uit verskillende gelowe, van verskillende rasse en verskillende seksuele oriëntasies, het my laat besef my wêreld was eintlik maar baie klein. Daar is ’n hele grote wêreld daarbuite waarby ek kan leer.”

Nie dat sy spyt is oor haar betreklik geborge bestaan as die tweede oudste van vier pastoriekinders en die enigste dogter nie. Inteendeel. “Ek dink juis my stabiele kinderjare het gehelp dat al die vreemde dinge my nie laat wankel het nie. Daar was geen gerondsit en gewonder ‘wie is ek nou eintlik nie’. Ek kon al hierdie nuwe ervarings neem en besluit hiervan hou ek, hiervan nie.”

Ek dink juis my stabiele kinderjare het gehelp dat al die vreemde dinge my nie laat wankel het nie

Ná haar studie het sy dadelik ’n rol in die TV-sepie Isidingo losgeslaan. Lesers sal haar ook onthou vir rolle in Song vir Katryn, Transito, Dit wat stom is en Binneland en as aanbieder van Ontbytsake op kykNET. In 2015 sal sy te sien wees in die TV-reeks Die Byl, en sy vertolk een van die hoofrolle in Mooi-rivier, wat vroeg in 2015 uitgereik word. Mooirivier was haar eerste rolprent, en sy is dol op die medium.

“Ek is mal oor die twee uiterstes van my bedryf: rolprente en die verhoog. Met teater moet jy gróót speel en met flieks klein.”

Sy het haar man, Schalk van der Merwe, ná haar studie deur die musikant Matthys Maree ontmoet. Hulle het net ses maande uitgegaan voordat hulle verloof geraak het, en ’n jaar ná hul ontmoeting is hulle getroud. “Ons het albei geweet wat ons wou hê.” Schalk se uitbundigheid het haar aangetrek. “Hy is outgoing, joviaal – ’n warm mens.” Eintlik haar teenpool, vertel sy. “Hy geniet die lewe met oorgawe.”

En, vertel sy, dis presies wat onderwysers nou van haar en Schalk se agtjarige Steph sê. “Hy is Schalk se carbon copy. Die positiwiteit straal uit die twee uit. “Schalk is die yin vir my yang. Ek is ’n pessimis wat altyd eers die slaggate en alles wat kan verkeerd loop, raaksien.”

Eers nadat sy Schalk ontmoet het, kon sy die pessimistiese streep in haarself erken. “Maar glo my, ek werk hard daaraan om dit te verander. Elke dag! Ek probeer positief reageer. As my kinders vra of hulle iets kan doen, probeer ek om nie dadelik uit te wys wat alles verkeerd kan gaan nie.”

Sy en Schalk is nou 14 jaar getroud, en haar liefde vir hom word net sterker. “Ek waardeer dit só dat hy gebly het,” sê sy op haar kenmerkende reguit manier. “Ek sê dit glad nie ligtelik nie, want rêrig, daar’s ’n paar bakens in elke huwelik waar ’n mens moet besluit ek kies weer. Ons verskille is terselfdertyd ’n groot positief en ’n groot negatief. Namate hy my beter leer ken het, het hy steeds gekies om te bly ondanks al die eksentrieke goed wat nie verdwyn nie, maar net groter word. ’n Mens word mos nie meer soos mekaar hoe langer jy getroud is nie, maar eintlik meer soos jyself.”

Waaroor verskil hulle dan? “Ag, hoe ons ons tyd deurbring, hoe ons konflik hanteer. Aan die einde van ’n besige dag wil ek stil wees. Hy wil twintig mense nooi vir ’n braai, want dit gee hom energie. Dan moet jy elke keer besluit: ek het geweet van hierdie verskil, ek moet hom of haar verdra en nie probeer verander nie.”

Aan die einde van ’n besige dag wil ek stil wees

Wat beskou sy as haar beste eienskappe? “Ek is ’n aanhouer wat nie maklik opgee nie, en ek is ’n goeie luisteraar. Dis dalk die stilte in my wat maak dat ek die kapasiteit het om ’n luisteraar te wees.” Die stilte, vertel sy, kom van haar pa Samuel af. “Hy is ’n baie rustige, kalm mens. Soms hou ek hom in ’n geselskap dop. Hy sal net sit en luister en skielik breed glimlag. Wanneer ek hom vra waaroor hy glimlag, sal hy sê dis sommer binnepret.” Saam met hom, vertel Milan, het sy van kindsbeen af baie goed gedoen wat praat oorbodig maak, soos roei. “Ons hoor mekaar in daardie stilte.”

In 2010 het sy ’n boek oor moederskap geskryf. In Koemelaat, ’n sanity-joernaal van ’n nuwe ma, het sy haar hart gedeel oor die oppe en affe van moederskap, en dit het ook later ’n eenvrou-toneelstuk, Gefop, geword. Jy hoor sommer aan haar praat hoe gaande sy oor Steph en sy sesjarige sussie, Lua, is. Wie van hulle twee aard na haar?

“O, beslis Lua! As ek so na haar kyk, dan dink ek: dis alles ek. Sy is beduiweld, eiewys en emosioneel. Lua is vir seker ’n kunstenaar. Sy sal nooit in die uitvoerende kunste wees nie, maar sy is só kreatief. Sy kan iets uit niks skep – die kreatiewe gene loop beslis sterk in haar bloed.”

Milan is mal oor die werk van Frida Kahlo, en hoop om iets van hierdie liefde vir sterk, interessante randfigure aan Lua oor te dra. “Ek weet Lua gaan altyd stroomop en dwars wees. Nie omdat sy wil nie, maar omdat sy moet. Dis bloot wie sy is. Sy is nie ’n kuddedier nie.

“Steph is meer ’n groepsmens, maar hy is ’n gebore leier. Ek sonder mense nie sommer as leiers uit nie, want ek glo elke mens het leierseienskappe. Maar Steph is een van daardie skaars mense wie se stem eenvoudig gehoor word, al verhef hy dit nie.”

Sy voel baie sterk oor die ma-en-dogter band. “Ek probeer dit wat ek van myself leer, ook vir my dogter leer. Sterk vroue inspireer my, en ek onthou toe ek haar kamer beplan het, het ek gedink dit moet tog asseblief net nie ’n prinsestema wees nie. Eerder ’n sterk blom. Jy kan jou plek vol staan en uniek wees, al ruik jy lekker en al is jy mooi. As sy so dwars is, moet ek my gedurig hieraan herinner. Ek kan nie haar besluite vir haar neem nie, maar moet haar wys op die voor- en nadele van haar keuses.”

Toe sy veertig word, het Milan ook ’n brief vir Lua geskryf met veertig dinge wat sy glo belangrik is vir haar dogter om te weet. Dit wissel van skertsende raad, soos om nie die velletjies langs haar naels te trek nie, tot raad vir die lewe.

“Dinge soos dat Nuwejaarsdag nie die enigste dag is waarop ’n mens weer kan begin nie, en dat jy die nood in jou eie gemeenskap moet verlig eerder as iewers aan die ander kant van die wêreld. Want jy is hier, met ’n rede, en nie aan die ander kant van die wêreld nie.”

The post Milan Murray: 40 en vreesloos appeared first on rooi rose.

Ek moet vandag hard op my tong byt. Hard. Want ek het ’n spesmaas ek gaan hierdie wag voor my mond ontvoer en dan gaan my ma wonder waar haar goed opgevoede dogter dan nou heen is.

In my kuberboks lê ’n brief wat vir my en Anette toestemming tot die woestyn weier. Ons was onder die indruk hierdie laaste handtekening is net ’n formaliteit.

Toe nie.

Laat ek nou met my laaste bietjie wilskrag nie name noem nie, maar net sê dat ek lanklaas iemand met soveel passie aan die strot wou gryp.

Nietemin gaan ek en Anette voort om deur middel van e-posse, oproepe en geregistreerde briewe hierdie besluit te bevraagteken en hopelik kry ons binnekort daai entosiastiese JA! wat ons bly ontwyk. (En ek het gedink die stàp gaan die moeilike deel van hierdie projek wees!)

Dus het ek hierdie week glad nie geoefen nie. Ek het op my stoep gesit en kyk hoe die res van Melkbos voor my huis verbydraf terwyl ek myself bejammer.

Ek was wel verlede week in Atlantis se duine. Met my dogter op my rug het ek vir die eerste keer gevoel hoe voel die los sand onder my voete en hoe sing my bobene teen die bulte op. Dis toe dat ek wéét dat ek weet ek sal die maandlange woestynstap geniet. Met net die wit heuwels voor my en ’n gesprek in my kop. Op 30 Oktober word ek 40 en ek sou op daardie dag kuslangs oor die duine in Walvisbaai aankom. My man en kinders sou vir my wag.

Dit gaan nou nie meer gebeur nie. Wel, nie op my verjaardag in Oktober nie.

Ek en Anette hou duimvas vir November. Dalk kry ons toestemming vir November. Dalk vir volgende jaar. Wie weet.

Ek het onlangs die fliek ‘Tracks’ gekyk. Dit vertel die storie van Robyn Davidson wat in 1977 op haar eie vir 1700 myl deur die Australiese Outback gestap het. Wat ’n inspirerende film! Ek wens vir so ’n belewenis. En as ek kyk na watter struikelblokke sy moes oorkom, dan is hierdie een ontwykende handtekening maar ’n klein klippie in ons stapskoen.

The post Dans oor die Duine: 13 Augustus appeared first on rooi rose.

Die opgefrommelde tissues lê soos dooie duiwe op my bedkassie. Die punt van my neus is rooi en skurf geblaas. Murphy se tydsberekening is oudergewoonte heel onvanpas. Die snuifsiekte wou my verlede week al plattrek, maar ek het kaalvuis baklei tot vanoggend. En hier lê ek nou op die naat van my rug met die 17-week oefenprogram wat aan my gewete knaag.

Ek het agter in die ry gestaan toe geduld uitgedeel is. Ek is reg om te oefen, magtag!

Een ding wat my vorige avonture my darem wel geleer het, is dat daar altyd iets is wat mens ter voorbereiding kan doen: As die oefenprogram sê ‘Platteklip’, maar jy’s in ’n hotel in Bloemfontein, dan klim jy hoteltrappe. As jou knie so geswel is dat jy nie in die berge kan hardloop nie, dan hardloop jy in die swembad. En as griep jou plattrek, dan lees jy en jy doen navorsing.

Daarom dat Debra Veal se ‘Rowing it alone’ ook hier langs my bed tussen die tissues lê. Sy’t in 112 dae oor die Atlantiese Oseaan geroei, van Wes-Afrika tot Suid-Amerika. Alleen. Dis ’n baie inspirerende boek en ek vee kort kort die trane van die bladsye af. Sy skryf, na twee maande op see was sy taamlik sonder motivering en sy het ’n oggend-ritueel begin wat sy noem : "Choose your attitude." Nou kyk, ek is maar ’n hippie in my hart. Ek hou daarvan as dinge organies gebeur (en ek kan sien dat my man op hierdie oomblik sy oë rol). My emosies is bepalende faktore in my lewe en ek ‘voel’ hoe ek ‘voel’. Aangeplakte postiewe denke het nog altyd vir my ’n bietjie vals gevoel en ek sluk swaar aan motiveringsprekers se ‘yes! yes! yes!’ manipulasie-preke.
Maar hier is ’n vrou wat moedswillig beheer neem oor haar situasie en haar hele ervaring omdraai van negatief na postitief. Ek onthou dat ek soortgelyke positiewe selfspraak toegepas het tydens my 8 ure Otter-wedloop. As jou bene jou nie verder wil dra nie, kan jou kop dit doen.

Ek begin summier oefen: Choose your attitude, Murray.

En ek kies: Tevrede.

Tussen die tissues lê my rekenaar ook. Tydens my 26 dae se stap deur die Namib-woestyn sal ek geen mense teëkom nie, maar wel diere. Die strandwolf, bruin hienna en daai geniepsige slangetjie, die ‘sidewinder’. Ek wil soveel moontlik weet. Onkunde is nie ’n opsie nie. Anette en ek sal (sover ons weet), die eerste vroue wees wat hierdie stuk woestyn alleen aandurf. Ons kan dus nie uit vorige avonturiers se foute leer of op hul advies staatmaak nie. Hierdie boek skryf ons self.

Debra Veal was op die ou end die laaste deelnemer van die Ward Evans Atlantic Rowning Challenge wat in Barbados aangekom het. Maar sy was ook die enigste solo roeier. En die enigste vrou. Die Times koerant se opskrif was dus uiters gepas: " The winner is the contestant who came last."

Ek sien uit na my eie avontuur.

The post Dans oor die Duine: 24 Junie appeared first on rooi rose.