Kompetisie inskrywings
Lizanne Coetzer
Dorp: Gordons Bay
Antwoord 1: My verhouding met my ma is spesiaal omdat dit gebou is op deursettingsvermoë, geloof en onvoorwaardelike liefde. Sy was nie net my ma nie, maar ook my veilige plek in ’n tyd waar alles rondom ons onseker was. Al was haar lewe vol druk, finansiële stres en emosionele seer, het sy nooit opgehou om my en my broer eerste te stel nie. Ek het grootgeword met ’n ma wat moes veg, nie net vir oorlewing nie, maar vir waardigheid, hoop en geloof. Wat ons verhouding besonders maak, is dat sy my geleer het hoe om lief te hê sonder om bitter te raak. Selfs wanneer sy moeg was, seer gekry het of nie fisies by alles kon wees nie, was haar hart altyd daar. Sy het my geleer om God vas te hou wanneer die lewe nie sin maak nie. Ek het gesien hoe sy bid wanneer sy self nie antwoorde gehad het nie, en hoe sy ander bemoedig terwyl sy self swaar dra. Deur haar voorbeeld het ek geleer wat ware krag is. Nie hardheid nie, maar sagtheid; nie moedeloosheid nie, maar hoop. Vandag dra ek daardie lesse in my eie lewe en as ma vir my dogter. My verhouding met my ma is spesiaal omdat dit nie perfek was nie, maar eg, rou en vol geloof. Ek is wie ek vandag is omdat sy nooit opgegee het nie.
Antwoord 2: ’n Minder goeie tyd in my lewe was my hoërskooljare. Dit was ’n tyd van groot onsekerheid waar ons van plek tot plek moes trek en uiteindelik selfs by ons kerk moes bly. Terwyl ek self gesukkel het met boelies, vrees en emosionele seer, het my ma haar eie stille stryd gevoer. Sy het nagte deur gehuil van bekommernis. Waar gaan ons kos kry vir môre. Hoekom is die lewe só dat sy nie altyd haar kinders kon ondersteun in hul aktiwiteite nie, of by ons kon wees wanneer ons siek was nie. Tog het sy elke dag opgestaan en aangehou. Op ’n jong ouderdom moes ek vinnig grootword. Ek moes na my broer kyk, kos maak en wasgoed was, en baie van my vryheid as kind het ek in daardie jare verloor. Ek was dikwels bang en kwaad, veral omdat mense wat veronderstel was om daar te wees, nie altyd daar was nie. Ek het gesmag na aanvaarding en liefde van die mense vir wie ek lief was, en dit het diep seer gemaak om dit nie altyd te ontvang nie. Terwyl ek hierdie dinge beleef het, het my ma alles gegee wat sy gehad het. Sy het haar lewe opgeoffer om seker te maak sy doen wat sy kan vir haar kinders, al was dit hoe moeilik. Met tyd het my perspektief begin verander. Ek het besef dat haar afwesigheid nie ’n gebrek aan liefde was nie, maar die prys van oorlewing. Ek het haar menslikheid begin sien. ’n Vrou wat swaar dra, maar steeds glo, bid en hoop. Daardie moeilike jare het ons verhouding verdiep. Ek het geleer om nie net my ma se rol as versorger te sien nie, maar haar hart, haar opoffering en haar geloof. Vandag verstaan ek dat selfs in die donkerste tye, haar liefde altyd daar was. Soms sigbaar, soms stil, maar altyd werklik. Hierdie tyd het my gevorm en my geleer om met deernis, begrip en dankbaarheid na my ma en na die lewe te kyk.
Antwoord 3: My raad aan ander ma’s en dogters is om mekaar met genade te sien. Geen verhouding is perfek nie, en geen ma of dogter het al die antwoorde nie. Daar gaan tye wees waar julle mekaar misverstaan, seermaak of teleurstel. In sulke oomblikke is dit belangrik om eerder te luister as om te oordeel, en om ruimte te skep vir eerlike gesprekke, selfs wanneer dit ongemaklik voel. Vir ma’s wil ek sê: Onthou dat kinders ook gevoelens het en gehoor wil word. Hulle emosies is geldig, selfs wanneer dit vir jou moeilik is om te verstaan. Deur te luister en hulle gevoelens te erken, bou jy vertroue. Soms is dit belangriker om jou kind te begelei as om haar uitkoms en omstandighede te probeer beheer. Wanneer ’n dogter voel sy word gesien en gehoor, leer sy om haarself te vertrou en haar emosies gesond te hanteer. Jou voorbeeld van sagtheid, geloof en eerlikheid laat ’n dieper indruk as enige poging om alles perfek te laat lyk. Vir dogters wil ek sê: Probeer om jou ma se menslikheid raak te sien. Sy is nie net jou ma nie, maar ook ’n vrou met haar eie vrese, seer en verantwoordelikhede. Soms doen sy die beste wat sy kan met dit wat sy het. Om te verstaan bring genesing, en vergifnis bring vryheid. Wanneer jy leer om met deernis na jou ma te kyk, verander dit nie net julle verhouding nie, maar ook jou eie hart. Vir albei is kommunikasie noodsaaklik. Praat eerlik, maar met respek. Sê wanneer iets seermaak, maar ook wanneer iets waardeer word. Gee mekaar ruimte om te groei, selfs al beteken dit soms om beheer prys te gee. Moenie bang wees vir emosies nie, want dit is nie ’n teken van swakheid nie, maar van menslikheid. Laastens, onthou dat ’n goeie verhouding nie in maklike tye gebou word nie, maar in hoe julle saam deur moeilike tye beweeg. Kies mekaar, keer op keer. Hou vas aan liefde, luister met oop harte, en laat geloof julle lei. Dit is in daardie volgehoue keuse vir mekaar dat ’n verhouding werklik groei en bly staan. En laastens, bid vir mekaar.
