
Dorp: Pretoria Oos
Antwoord 1: Die band tussen my en my little mini-me bestie, Anushka, is 'n storie wat nie in 500 woorde vertel kan word nie. Dit is 'n verhaal van liefde, krag en oorwinning. Nadat my man oorlede is, het ek my as enkelma bevind met 'n wonderlike seun van 24, en ek het weer verloof geraak aan 'n man wat uiteindelik besluit het dat die wêreld en sy dinge interessanter was as ons gesin - terwyl ek 2 maande swanger was met Anushka. Ek was in 'n diep see gegooi sonder 'n reddingsbaadjie, maar ek het begin swem met God as ons reddingsbaadjie. Die band tussen my en Anushka het begin groei toe ek hoor dat daar 'n klein dogtertjie in my groei. 3 September 2008 was die dag dat ek uiteindelik my geskenk in my hande kon hou - 'n perfekte, gesonde, en beeldskone engel. Ons het verseker ook baie moeilike tye gehad, maar ons het dit gemaak, met twee werke hè, soms. Maar Anushka het grootgeword tot 'n selfstandige en wonderlike jong vrou. Van haar eerste skooldag tot haar Matriek-jaar, ek was daar vir elke stap. Ons het baie spesiale oomblikke saam gedeel, en ek sal altyd daardie herinneringe koester. Eerste verjaarsdag, eerste skooldag, eerste Graad Bal, dinee, eerste vriendin menings verskille, (Dan naturlik eerste alleen uitgaan, waar my senuwees totaal en al gedaan was 😊 🙈 😆) Maar elke memorie is gestoor in my hart 🙏 Anushka is nie net my dogter nie; sy is my beste vriendin, my vertroueling, my alles. Ons het 'n oop en eerlike verhouding waar ons mekaar se opinies respekteer. Ons is elkeen sy eie mens, maar ons probeer dit respekteer. En natuurlik die tipiese ma en jong dogter stryery ......haha.... Ons het 'n alleen ma en dogter Mosselbaai-trip gevat diè Desember 2025, net so voor Matriek jaar begin. Wou baie graag saam haar tyd spandeer, en my rede vir dit, wou hê sy moet met 'n rustige hart en siel haar laaste jaar aanpak, omrede sy ongelooflik hard gewerk met ongelooflike goeie punte in Gr 11, harde jaar!! Vandag toe ons haar Matriek skool klere gaan koop, kon ek absoluut, geen van my trane meer keer nie. Ons het dit reggekry, ons het diè fase ook alleen gemaak!!. Ons het uit winkel gestap, in die car geklim, sy my in my oè gekyk, haar woorde: "DANKIEE MAMMA", (maar die manier hoe sy na my gekyk het vandag was n meer dieper kyk as altyd...., dit het die wereld vir my beteken,was so n OPREGTE dankbare, manier.Ek sè weer ek Kan nie in 500 woorde verduidelik hoe lief ons mekaar het nie. Haar vriende en vriendinne, voel ons band sodra hul in ons huis instap, en in ons teenwoordigheid is, so elkeen wat ons pad kruis. So ja, in n neutedop, ons het n band wat ek nie kan verduidelik nie. Dit is spesiaal, en sterker as die sterkste gom of sement wat jy kan kry! My Engel wat GOD vir my gestuur het, 18 jaar terug, het uitgedraai as die Beste Vriendin, waarvoor ek ooit kon vra voor. En verseker uitgedraai as n pragtige Chistelike, sterk, slim jong dame. Sy is My trots, uit en uit!!!!!!
Antwoord 2: Die finansiële druk van 'n enkelma-lewe was nie altyd maklik nie. Daar was tye wat ons moes oorleef met die minste, en as ma was dit moeilik om te verduidelik dat daar nie geld was vir die dinge wat haar vriendinne as vanselfsprekend aanvaar het. Maar ek het altyd my bes gedoen om haar behoeftes te voorsien, want ek sal my hande afwerk vir my kinders. In die proses het ons twee saam gegroei, en die swaar tye het ons laat saam staan. Ons het geleer om dankbaar te wees vir wat ons het, en om waarde te heg aan die dinge wat werklik saak maak. En vandag, alhoewel ons in 'n beter posisie is, is ons nog steeds dankbaar vir daardie swaarkry dae, want dit het ons geleer om alles soveel meer te waardeer. Anushka se liefde vir GOD en haar worship het my oë oopgemaak vir die geloof van 'n kind. Sy het my weer saamgeneem kerk toe, en ek het besef dat ons alle tye met GOD kan saam deurmaak. So op die beskrywing in n neutedop, het Anush my weer die mooi in die lewe laat sien.
Antwoord 3: Ons raad is eenvoudig: probeer om in die ander een se skoene te plaas. Dit is nie altyd maklik nie, veral as jy 'n ma is, want jy wil jou kind beskerm en die beste vir hulle hê. Maar kommunikasie is die sleutel. Gesels, verduidelik, en luister. Probeer om te verstaan waar die ander een vandaan kom. Ons glo dat ons mekaar alles kan vertel, al is dit hoe moeilik. EN DAN, BID elke saam, LAAT GOD TOE OM DIE KAPTEIN TE WEES 🙏 😊