Kompetisie inskrywings
Vicki Louw
Dorp: Pretoria
Antwoord 1: My pa was nooit werklik teenwoordig nie, en daarom het my ma en ek van vroeg af ’n verhouding gehad wat meer as net ma en kind was. Ons moes saam sterk wees, saam aanpas en saam groei. Sy het my grootgemaak met liefde, geduld en opoffering, en ek het geleer om op haar te vertrou, haar te respekteer en haar as my veilige plek te sien. Ons het mekaar se swaarkry gedeel, maar ook die klein oorwinnings en stille oomblikke wat ’n band bou wat nie maklik breek nie. Sy het grys hare gekry oor my, en ek weet dit was nie altyd maklik nie, maar ons verhouding was nog altyd gebou op deursettingsvermoë en onvoorwaardelike ondersteuning. In moeilike tye het ons mekaar vasgehou – soms sonder woorde – en juis dit het ons nader aan mekaar gebring. Met tyd het ons verhouding ontwikkel van net ouer en kind na iets diepers: ’n vriendskap waar eerlikheid, begrip en lojaliteit sentraal staan. Wat ons verhouding besonders maak, is dat ons saam deur alles is. Ons het nie net liefde gedeel nie, maar ook verantwoordelikheid, vertroue en ’n diep verbintenis wat gevorm is deur alles wat ons saam oorleef het. Sy is my ma, my pa, maar ook my beste maatjie, en ons verhouding is gebou op ’n fondament wat nie geskud kan word nie. My en my ma se verhouding is so spesiaal omdat daar niks anders soos dit is nie, dit is n ander gevoel as normale liefde tussen ma en dogter.
Antwoord 2: My pa het ons op ’n jong ouderdom sleg hanteer en uiteindelik gelos, en saam daarmee het ons baie verloor. Ons het met min oorgebly, maar wat ons nie gehad het in besittings nie, het ons in mekaar gevind. My ma en ek het saam gestaan en saam verantwoordelikheid geneem, veral in die grootmaak van my sussie. Ons moes vinnig grootword, saam besluite neem en mekaar dra deur onsekerheid en swaarkry. Daardie tyd het ons verhouding gevorm en verdiep – nie net as ma en kind nie, maar as ’n span wat mekaar vertrou en ondersteun. Maak nie saak hoe moeilik dit was nie, ons het nooit uitmekaar geval nie. Inteendeel, elke uitdaging het ons nader aan mekaar gebring en ’n band geskep wat gebou is op lojaliteit, deursettingsvermoë en onvoorwaardelike liefde. Ons het deur die lewe elke stukkie van geluk bymekaar gemaak wat ons kon en vandag sit ons met vol harte saam!
Antwoord 3: My raad aan ander ma’s en dogters is om mekaar soms eerder as vriende te probeer sien as vyande. As mense wat mekaar wil help groei, nie verneder of afbreek nie. Dit is maklik om vas te val in reëls, straf en kwaad wees, maar jare gaan vinnig verby, en voor jy jou oë uitvee, is jou dogter ’n grootmens wat haar eie pad loop en uit die huis uit trek. ’n Ma is daar om ’n rolmodel te wees, maar ook ’n veilige plek – iemand by wie ’n dogter haar volle vertroue kan hê. Sy moet ’n beste vriendin wees wanneer dit nodig is, iemand wat luister sonder oordeel en leiding gee sonder om te breek. ’n Dogter, aan die ander kant, is daar om soms haar ma se geduld te toets, maar ook om by haar te leer hoe om ’n vrou te wees, hoe om besluite te neem en hoe om sterk te staan in die wêreld. Verhoudings groei nie deur perfeksie nie, maar deur begrip, eerlikheid en vergifnis. As ma en dogter mekaar met respek behandel en ruimte ooplaat vir foute, word die band sterker met tyd. Wanneer daar liefde, vertroue en oop kommunikasie is, verander konflik in groei en word die verhouding iets wat ’n leeftyd hou.