Kompetisie inskrywings
Sunel Williams
Dorp: Boksburg
Antwoord 1: My ma en ek se verhouding is besonders omdat sy nog altyd my grootste steunpilaar was (is). Van kleins af was ek bevoorreg dat sy ’n huisvrou was en altyd daar kon wees. Wanneer ek soggens skool toe is, het ek geweet dat naskool daar met intrapslag ’n middagete uit die boonste rakke vir my sou wag – en soms, as ’n ekstra bederf, selfs ’n tuisgemaakte nagereg. Dit was haar manier om liefde te wys. Sy het nooit ’n netbalwedstryd of atletiekbyeenkoms gemis nie. Maak nie saak hoe besig of moeg sy was nie, sy het altyd langs die baan gestaan, trots en ondersteunend. Sy was daar vir my in goeie én slegte tye. Tot vandag toe is sy die eerste persoon wat ek bel wanneer iets gebeur. Ons deel dieselfde sin vir humor en kan vir ure saam lag oor dieselfde grappies. Ons geniet dit om saam TV-reekse te kyk en lag dikwels oor presies dieselfde oomblikke – daardie eenvoudige saamwees beteken vir my alles. Nog iets wat ons baie na aan mekaar bind, is ons gedeelde liefde vir diere. Of dit nou is om in die wildtuin ’n voël te probeer uitken, of om oor een van ons “honde-kinders” te koer en te sorg – ons harte is altyd oop vir diere en vir mekaar. My ma staan my by in elke fase van my lewe. Toe albei my kinders gebore is, was sy daar om my te help in die hospitaal. Sy het kos gebring, by my kinders gewaak wanneer ek net gou wou bad of rus, en seker gemaak ek voel nooit alleen nie. Haar sorg en liefde het my deur daardie kosbare, maar uitputtende tye gedra. Sy het ook altyd die lekkerste kos gemaak. Haar skoolbroodjies was só gewild dat ander kinders selfs geld aangebied het om dit te koop – veral haar koue skaapboud- en aartappelbroodjies. Dis vandag nog deel van my mooiste herinneringe. Sedert my pa in 2022 aan pankreaskanker oorlede is, het my ma se rol in my lewe net nóg groter geword. Ek kan my lewe nie sonder haar voorstel nie. Nou dat ek ouer is, kan ek net hoop en wens dat ek en my dogter eendag naastenby so ’n hegte, liefdevolle verhouding sal hê soos ek en my ma. Om vir my ma iets terug te gee en haar op die voorblad van Sarie te sien pryk, sal vir my beteken om vir die wêreld te wys hoe lyk ’n ware ystervrou. Sy het swaar tye beleef, ook die verlies van haar eerste liefde, maar sy het bly staan – met waardigheid, krag en liefde. Ek sal altyd trots wees om haar my ma te noem, want sy is nie net ’n ma nie, maar ook ’n ouma, ’n sussie en ’n dogter duisend.
Antwoord 2: Een van die mees vormende tye wat ek en my ma saam deurgemaak het, was toe my pa met pankreaskanker gediagnoseer is. Dit was ’n tyd van onsekerheid, hartseer en groot emosionele las, maar ook een waarin ons verhouding op ’n dieper vlak gegroei het. My twee susters, my ma en ek het langs my pa se sterfbed gewaak. Ons het beurte gemaak om daar te wees, maar dit was my ma wat dag en nag by hom gebly het tot aan die einde. Sy het hom self opgepas, oor hom gewaak en vir hom gesorg met ’n sagtheid en toewyding wat my vir altyd sal bybly. Sy het nooit gekla nie, nooit gevra vir hulp nie – sy het eenvoudig gedoen wat liefde van haar gevra het. Om haar so te sien, het my perspektief op liefde en onselfsugtigheid vir altyd verander. In die moeilikste oomblikke het sy steeds krag, waardigheid en ’n stille kalmte uitgestraal. Sy het my geleer dat ware liefde nie net in die goeie tye bestaan nie, maar veral in die swaar tye, wanneer dit die meeste kos om aan te hou gee. Daardie tyd het ons verhouding verdiep. Ons het mekaar se pyn aangevoel sonder woorde. My ma se krag het my veilig laat voel, selfs toe alles rondom ons onseker was. Ek het nie net my pa se stryd gesien nie, maar ook my ma se ongelooflike moed. My ouers se liefde vir mekaar was iets besonders. Dit was eg, standvastig en vol respek. Om dit van so naby te aanskou, selfs in hul laaste saamwees, het my gevorm as mens. Eendag sal ek gelukkig wees as ek net ’n greintjie van die geluk en liefde kan beleef wat hulle met mekaar gedeel het. My ouers was nog altyd vir my ’n voorbeeld van liefde, deernis en onselfsugtige dade. Daardie moeilike tyd het my en my ma nader aan mekaar gebring, en dit het my geleer wat dit regtig beteken om vir iemand lief te wees – sonder voorwaardes, tot die einde toe.
Antwoord 3: Ons raad vir ander ma’s en dogters om ’n goeie verhouding te hê, is om mekaar werklik te sien, hoor en kies – elke dag. Begin by teenwoordigheid. Wees daar vir mekaar, nie net fisies nie, maar emosioneel ook. Dis die klein oomblikke wat ’n verhouding bou: ’n oproep net om te hoor hoe dit gaan, saam lag oor iets eenvoudigs, of stil by mekaar sit sonder om alles te hoef te verduidelik. Kommunikasie is belangrik, maar dit gaan nie net oor praat nie – dit gaan oor luister. Luister sonder om dadelik te oordeel of reg te stel. Soms het ’n dogter nie oplossings nodig nie, net ’n veilige plek om haar hart uit te praat. En soms het ’n ma ook iemand nodig wat net hoor, sonder verwagtinge. Respekteer mekaar se groei. ’n Dogter bly nie altyd ’n kind nie, en ’n ma hou nooit op om te leer nie. Gee ruimte vir verandering, verskillende menings en nuwe fases van die lewe. Respek beteken om mekaar toe te laat om mens te wees – met foute, seer en groei. Koester gedeelde oomblikke. Doen dinge saam wat julle vreugde gee, al is dit hoe eenvoudig: kyk saam TV, stap met die honde, kook ’n maaltyd of gesels oor die dag. Hierdie oomblikke word later die herinneringe wat julle dra. Wees sag in moeilike tye. Lewe bring verlies, teleurstelling en pyn. In sulke tye is sagtheid, geduld en onvoorwaardelike ondersteuning goud werd. Hou vas aan mekaar wanneer dinge swaar raak – dit is dikwels waar ’n verhouding die diepste wortels skiet. Laastens: sê gereeld “ek is lief vir jou” – in woorde én dade. Liefde wat gewys word, skep veiligheid. En waar daar veiligheid is, kan ’n ma en dogter mekaar vertrou, groei en mekaar se grootste steunpilare wees. ’n Goeie ma-dogter-verhouding word nie perfek gebou nie, maar met liefde, tyd en die bereidwilligheid om elke dag weer vir mekaar te kies.
