Kompetisie inskrywings

Marliné Basson Marliné

Dorp: Johannesburg

Antwoord 1: Ek en my ma se band is iets wat moeilik is om in woorde vas te vang, want dit leef in alles wat ons doen en sê. Sy is nie net my ma nie, maar ook my beste vriendin, my veilige plek en die persoon by wie ek altyd myself kan wees. Ons vertel vir mekaar alles wat in ons lewens aangaan — die mooi oomblikke, die hartseer dae, die drome en selfs die vrese wat ons soms bang is om hardop te sê. Sy ken my hart beter as enigiemand anders, en ek weet ek kan altyd op haar steun, maak nie saak wat gebeur nie. Ons lag saam, huil saam en dra mekaar deur moeilike tye. Die band tussen ons is diep gewortel in vertroue, eerlikheid en onvoorwaardelike liefde. Ek is ongelooflik dankbaar vir my ma, want sy is my rots en my raadgewer. Sonder haar sou ek nie wees wie ek vandag is nie, en my liefde vir haar sal altyd groter wees as enige woorde wat ek kan skryf.

Antwoord 2: Toe ek net 11 jaar oud was en my ma maar 34, het ons alles verloor, ons plaas, ons huis en alles wat ons eens ons s’n genoem het. Van daardie dag af het ons lewe ’n reis van aanhoudende verandering geword. Elke jaar het ons na ’n nuwe dorp getrek, nuwe mense ontmoet, by nuwe skole begin en nuwe werke aangepak. Niks het ooit lank dieselfde gebly nie, behalwe een ding: my gesin, en veral my ma. Sy was my enigste konstante, my anker in ’n wêreld wat heeltyd geskuif het. Van laerskooldae af was sy my beste maatjie — die een by wie ek altyd tuisgekom het, al het die plek rondom ons verander. Ons het soms geleef van spaarvarkies se kleingeld en min gehad in die oë van die wêreld, maar in ons harte was ons altyd ongelooflik ryk. Die liefde, krag en saamstaan tussen my en my ma het ons deur elke moeilike tyd gedra. Al het ons baie verloor, het ons mekaar nooit verloor nie, en dit het alles die moeite werd gemaak.

Antwoord 3: Aan ander ma’s en dogters wil ek sê: dit is normaal om soms te baklei, om op mekaar te skree soos sussies en te baklei soos boeties. Wanneer jy jonk is, dink jy maklik jou ma weet niks, dat sy oordryf of jou nie verstaan nie. Maar hoe ouer jy raak, hoe meer begin jy besef dat jou ma jou liefhet met haar hele wese, sonder voorwaardes en sonder einde. Jy verstaan dat elke streng woord, elke traan en elke opoffering uit liefde gebore is. ’n Ma leef vir haar kind, selfs wanneer sy moeg is, selfs wanneer sy self seerkry. Die band tussen ’n ma en dogter is nie perfek nie, maar dit is onbreekbaar. Julle sal altyd mekaar vergewe, want geen rusie is ooit sterker as daardie liefde nie. Die wêreld kan vergaan, mense en dinge kan kom en gaan, maar ’n ma en dogter sal altyd mekaar hê, hand aan hand, hart teen hart.