Kompetisie inskrywings
Margit Cronje
Dorp: Pretoria
Antwoord 1: Ons verhouding is vir my besonders, nie omdat dit perfek is nie, maar omdat dit eg is. Ons aanvaar mekaar soos ons is – met al ons sterk punte, ons foute en ons menswees. By haar hoef ek nie iemand anders te wees nie en ek weet sy voel dieselfde by my. Ons probeer altyd die beste in mekaar raak sien en mekaar aanmoedig om te groei, sonder oordeel. Daar gaan nie ’n dag wat verby gaan wat ons nie praat nie. Soms is dit ’n lang gesprek, ander kere net ’n vinnige stemboodskap of ’n “hoe gaan dit?”. Maar daardie daaglikse kontak hou ons verbind en betrokke in mekaar se lewens. Ons deel die groot oomblikke, maar ook die klein, alledaagse dinge en dit is juis daarin waar ons verhouding vir my so kosbaar is. Ons verskil net twintig jaar in ouderdom, en ek dink dit maak ’n groot verskil. Dit voel nie asof daar ’n groot generasiegaping tussen ons is nie. Ons verstaan mekaar se wêreld, lag oor dieselfde dinge en kan eerlik met mekaar praat. Sy is my ma, maar ook iemand by wie ek raad kan vra, my hart kan oopmaak en selfs net saam stil kan wees. Wat ek die meeste waardeer, is dat ons mekaar respekteer. Ons hoef nie altyd saam te stem nie, maar ons luister na mekaar. Daar is ruimte vir verskille, sonder dat dit ons band verswak. Inteendeel, dit maak ons verhouding sterker, want dit leer ons om mekaar se perspektiewe te verstaan. My ma is vir my ’n veilige plek. Sy is iemand na wie ek altyd kan terugkeer, ongeag wat in my lewe aangaan. Haar liefde is konstant en betroubaar en dit gee my die vrymoedigheid om myself te wees. Ek hoop ek kan vir haar dieselfde wees – iemand by wie sy weet sy is gesien, gehoor en geliefd. Ons verhouding is nie gebou op groot gebare nie, maar op daaglikse teenwoordigheid, eerlikheid en liefde. En vir my is dit presies wat dit so besonders maak.
Antwoord 2: Soos enige egte verhouding, is ons s’n ook al getoets. Daar was ’n tyd, ongeveer drie jaar gelede, wat ek deur persoonlike uitdagings in my eie verhouding gegaan het. Dit was nie altyd maklik nie en sy het nie noodwendig met elke besluit of gevoel saamgestem nie. Maar wat vir my uitgestaan het, was haar bereidwilligheid om te luister en te probeer verstaan. Daardie poging alleen het vir my baie beteken en het ons verhouding verdiep. Daar was ook finansiële uitdagings wat nie net my nie, maar ons hele gesin geraak het. Belangrike besluite moes geneem word, besluite wat emosioneel en soms ongemaklik was. Wat dit anders gemaak het, was dat ons dit as volwassenes kon hanteer. Ons kon eerlike, moeilike gesprekke hê sonder dat dit in konflik ontaard. Dit is nie iets wat almal met hul ouers kan doen nie en ek besef vandag hoe besonders dit is om deur moeilike tye te kan gaan en steeds met respek en liefde na mekaar te kyk. Een van die uitdagendste tye was toe my ma en pa albei sonder werk was. Dit was ’n onseker tyd vol vrae en bekommernisse. Wat my diep geraak het, was my ma se geloof en volharding – hoe sy aanhou bid het, hoop gehou het en geglo het dat dinge sou uitwerk. In daardie tyd het ons mekaar ook op ’n ander manier leer ken. Ons het saam gebid, saam gewag en saam gegroei. Ek het by haar geleer wat dit beteken om vas te hou aan hoop, selfs wanneer die uitkoms onseker is. Deur al hierdie ervarings het ons verhouding nie gebreek nie – dit het sterker geword. Ons het geleer dat liefde nie beteken om altyd saam te stem nie, maar om mekaar vas te hou, selfs wanneer dit moeilik is. Vandag weet ek met sekerheid wat ons ook al in die lewe teëkom, ons kom daardeur saam, en ons liefde vir mekaar bly staan.
Antwoord 3: My raad vir ander ma’s en dogters is om mekaar eers as mense te sien en dan as ma en dogter. Elke mens het sy eie storie, drome en struwelinge en wanneer ons dit kan erken, raak dit makliker om met begrip en respek na mekaar te luister. Praat met mekaar! Nie net wanneer iets verkeerd loop nie, maar ook oor die alledaagse dinge. Daardie klein, gereelde gesprekke bou vertroue en maak dit makliker om die moeilike gesprekke te hê wanneer dit nodig is. En wanneer julle nie saamstem nie, onthou dat verskille nie ’n verhouding hoef te breek nie. Soms is dit juis daardie verskille wat groei bring. Wees bereid om te luister sonder om dadelik reg te wil wees. Soms soek iemand nie oplossings nie, maar net om gehoor te word. Gee mekaar ruimte om foute te maak en weer op te staan, sonder oordeel. Laastens: koester mekaar. Die lewe is besig en soms moeilik, maar ’n verhouding wat gebou is op liefde, eerlikheid en aanvaarding, bly ’n veilige plek – iets waaraan ’n ma en dogter albei vir ’n leeftyd kan vashou.
