Deur Maryke Roberts. Foto’s: Showtime Management
Die 1990-rolprent Pretty Woman, met Julia Roberts en Richard Gere in die hoofrolle, is seker een van die laaste paar dekades se bekendste en mees geliefde flieks. Met musiek deur Bryan Adams, Jim Vallance en natuurlik Roy Orbison se 1964-liedjie, “Oh, Pretty Woman” waarop almal weer van vooraf verlief geraak het, is dit dié moderne sprokie.
Vivian Ward (Julia Roberts) is ’n Hollywood-prostituut en toe Edward Lewis (Richard Gere) een aand by haar stop om aanwysings te vra, verander haar lewe onherroeplik.
Wat as ’n eenvoudige transaksie begin het (ses dae as sy metgesel vir belangrike sake) ontwikkel in iets meer. In die weelderige suite van die Beverly Wilshire-hotel leer Edward vir Vivian van etiket en die krag van rykdom. Vivian het hom egter iets veel belangriker geleer: hoe om weer regtig na mense te kyk, en Vivian raak verlief.
Maar die sprokie moes ’n einde kry en toe dit voel asof Edward haar liefde wil koop, kies sy die hasepad.
Edward kom tot sy sinne en red nie net vir Vivian uit haar siellose bestaan nie; dit was Vivian wat hom uit die kloue van sy eie siellose jaag na sukses gehaal het. Hulle het mekaar gevind en besef dat liefde die enigste geldeenheid is wat werklik tel.
Die trefferfliek is in ’n musiekblyspel, Pretty Woman: The Musical, omskep en het in 2018 op Broadway geopen, en uitverkoopte vertonings in die Londense Weseinde en toere in Noord-Amerika en Europa gehad. Dit speel tans in Suid-Afrika – by die Kunstekaap en daarna vanaf 24 April by Montecasino’s Teatro– met ’n Suid-Afrikaanse rolverdeling.
Die Suid-Afrikaanse geselskap bestaan uit meer as 50 lede wat 24 akteurs en ’n sesstukorkes insluit.
Vivian Ward word vertolk deur Leah Mari, wat haar professionele debuut as Maria in The Sound Of Music in 2023/24 gemaak het en die Fleur du Cap-teatertoekenning vir “Beste Prestasie deur ’n Hoofaktrise in ’n Musiekblyspel” gewen het vir haar rol as Eliza Doolittle in My Fair Lady in 2024/25. Meer onlangs het Leah die rol van Kitty in Chicago The Musical gespeel.
Pretty Woman: The Musical word vervaardig deur Showtime Management in samewerking met Crossroads Live North America. Geen o/12’s, en ouerbegeleiding word aangeraai.
Bespreek by www.ticketmaster.co.za
Vrae aan Leah Mari wat die rol van Vivian in die musiekblyspel vertolk:
Jy het onlangs ’n Fleur du Cap vir jou vertolking van Eliza Doolittle gewen, en dis nog ’n karakter wat ’n ingrypende transformasie ondergaan. Wat trek jou na hierdie tipe rolle aan waar vroue hul eie stem en plek in die wêreld moet vind?
Dit is altyd so opwindend as aktrise om met komplekse en gelaagde karakters te werk. Dit voel die menslikste wanneer ’n karakter ’n baie duidelike begeerte en missieverklaring het. Ek is daarom mal oor Vivian. Die waarheid is dat hierdie soort karakters my inspireer. Hierdie vroue sien meer vir hulself en wanneer die wêreld vir hulle sê dat hulle bestem is om een ding te wees, trotseer hulle letterlik dit wat teen hulle opgestapel is. Dit is so ’n voorreg om daardie narratief te dra en ander te inspireer met die boodskap wat sê moenie moed met ’n droom verloor nie.
Het jy die fliek geken voor jy die rol gekry het en wat was jou indruk daarvan?
Ja! Ek het dit een of twee keer gekyk en was mal daaroor! Dis ’n klassieke romantiese komedie met ’n edgy en egte toon. Ek is mal oor die regisseur Garry Marshall. Daar was dus iets bekends aan die toon en gevoel toe ek aan hierdie materiaal begin werk het en die fliek bestudeer het. Ek wou dit nie te veel kyk nie, want ek wou Vivian my eie maak. Maar daar is soveel nostalgie verbonde aan die fliek en ek wou graag só hulde daaraan bring in my interpretasie van hierdie karakter. Dit sal altyd ’n ikoniese fliek wees, en só ook Julia Roberts.
Die musiek van Bryan Adams en Jim Vallance bring ’n vars “rock-energie” na die verhoog. Hoe verskil die stemtegniese uitdagings van Pretty Woman van die klassieke operetstyl van The Sound of Music of die tradisionele musiekteater van My Fair Lady?
Dis ’n goeie vraag. Hulle is heeltemal verskillende sangstyle, elk met hul eie uitdagings en eienskappe. Pretty Woman vereis ’n baie kontemporêre en “big-belt”-styl. So my opleiding wat tot hierdie rol gelei het, was om baie kontemporêre musiek te sing en my vokale fiksheid op te skerp. Ook letterlik om my keel en stembande te oefen om gewoond te raak aan die plasing van hierdie liedjies. Eliza en Maria, aan die ander kant, het ’n meer legato en “gladde” “liriese” vokale behandeling benodig. In die teater noem ons dit “legitieme” sang. Die opleiding daarvoor is baie asemwerk en die strek van die stem. Dit is nie onmoontlik om ’n kunstenaar te wees wat hierdie style kan bereik nie. Trouens, dit word aangemoedig. Dit vereis egter baie opleiding. Soos ’n hardloper anders sou oefen vir naellope teenoor langafstand, kan dieselfde vir sang gesê word. Jou plasing van die stem, jou toon, jou ratsheid en jou frasering moet aanpasbaar wees sodat jy in verskeie style kan sing.
Vivian Ward is ’n rol wat deur Julia Roberts verewig is. Hoe balanseer jy die gehoor se verwagtinge van daardie ikoniese vertolking met jou eie, unieke Suid-Afrikaanse interpretasie van die karakter?
Julia is ikonies. Sy het soveel na die fliek gebring waarvan mense hou. My werk was nie om myself te vra: “Hoe kan ek soos Julia wees nie”, maar eerder om myself te vra: “Wat is dit wat mense van haar in die fliek gehou het? Wat het regisseur Garry Marshall in haar na vore gebring?” Nadat ek die fliek gekyk het, was dit duidelik dat dit haar lag, haar glimlag, haar opregtheid en haar deursettingsvermoë was. Sy is so ongelooflik opreg in die rolprent. Jy kan nie anders as om haar lief te hê en te wil hê sy moet slaag nie. Sy is dapper en sterk en pragtig en opgewonde om te lewe. My werk begin dan wanneer ek myself afvra: “Hoe lyk dit op Leah?” Dit gaan alles daaroor om dit te eerbiedig wat Julia gebring het sonder om te probeer kopieer. Ek moes die lag, die dapperheid, die moed en die opregtheid vanuit ’n eerlike en ware plek as Leah vind.
Jy speel teenoor Christopher Jaftha as Edward. Hoe het julle saamgewerk om die broeiende spanning en uiteindelike emosionele verbintenis tussen hierdie twee geesgenote geloofwaardig te maak?
Dis wonderlik om saam met Chris te werk. Hy was vanaf die eerste dag af vrygewig en warm. Wanneer jy so nou saam met ’n akteur werk, moet jy vertroue hê. Ons werk as akteurs steun so swaar op ons vermoë om empaties en weerloos voor mekaar te wees. Ek en Chris het ’n pragtige ruimte geskep om presies dit te doen. Ons het saam met ’n ongelooflike intimiteitskoördineerder, Èmil Haarhoff van Safe Sets, gewerk. Hy het ons gehelp om die intieme tonele veilig en pragtig te skep. Die repetisie-herverwerking is ook so waardevol. Om met Chris op die verhoog en af van die verhoog ’n verbintenis te bou, is só noodsaaklik om daardie vertroue te bou.
As jy terugkyk na jou dae as Dalro-beurshouer in 2019, wat sou jy vir daardie Leah sê oor die pad wat voorlê?
Ek sou sê “wow meisie, maak jou gordel vas!” Daardie klein Leah het sulke groot drome gehad, en ek dink ek wil haar bedank dat sy nooit moed opgegee het nie; en dat sy dapper genoeg was om haar hart te laat praat en haar instinkte te volg. Ek sou haar bedank dat sy haarself in die proses liefhet en wys genoeg was om te groei en te werk aan die aspekte van haarself wat sy geweet het leiding en verfyning nodig het. Ek is so trots op haar.
Vivian se uiterlike verandering (van die bekende stewels na die rooi rok) is visueel treffend, maar wat is vir jou die belangrikste innerlike skuif wat sy maak wat die gehoor moet bybly?
“I have regrets, but I can’t change the past. I want the real thing. Is that too much to ask? For the first time in my life, it gets to be my choice. I feel I’ve found myself. I’ve found my voice. I can’t go back.” Hierdie is uit: “I Can’t Go Back” een van my gunstelingliedjies in die program. Gehore onthou hierdie storie as ’n liefdesverhaal tussen Edward en Vivian, maar dit is ook ’n storie oor selfliefde. Hierdie lirieke skilder ’n belangrike prentjie van selfliefde: wees lief genoeg vir jouself om te gaan na dit waarna jou hart smag; om vir jouself op te staan; om te weet dat jy liefde van ander verdien; dat jou drome en begeertes binne bereik is! Vivian gaan deur ’n drastiese reis van selfliefde binne haar en Edward se groter liefdesverhaal. My wens vir enigiemand wat hierdie program kyk, is om die verlossende krag van die liefde te besef en te verwelkom.
Lees ook: Vyf redes hoekom jy In die sop: Gastehuisrevolusie moet kyk
