Om net buite San Francisco op die ikoniese Pixar-ateljee se gronde, wat deur die legendariese Steve Jobs van Apple-faam uitgedink is, te stap, is soos niks wat jy al ooit ervaar het nie. Die dag toe ek daar vir die animasierolprent, Hoppers, was, het die atmosfeer my getref. Wye oop ruimtes, gratis middagetes, ’n gimnasium, tennisbaan, vlugbalbaan, swembad, plekke om heen te gaan wanneer jou gedagtes troebel raak. Plekke wat die siel met kreatiwiteit voed. Dis geen toeval dat Pixar 23 Oscar-toekennings gewen het nie. Met rolprente soos Finding Nemo, The Incredibles, Brave, en natuurlik Toy Story, is dit geen verrassing dat hulle die rekord vir Beste Animasiefliek-wenners hou met ’n telling van 11 toekennings nie.
Disney Suid-Afrika het my in Maart vir die bekendstelling van Hoppers uitgevlieg. Dit verskyn op 3 Junie op Disney+. Die kykie wat ek agter die skerms gekry het, het hul verbintenis tot uitnemendheid ten toon gestel. Ek was een van die heel eerste mense ter wêreld wat hul jongste oorspronklike rolprent gesien het in ’n wêreld waar opvolgflieks die veiligste is. Die storie is bekoorlik en het hart. ’n Jong meisie, Mabel Tanaka (Piper Curda), is mal oor diere en word as vreemd gesien omdat sy baklei om die diere in haar skool uit hul hokke te laat. Haar ouma laat haar normaal voel deur haar na ’n natuurreservaat te neem waar sy kalm voel.
Haar liefde vir die natuur is ten nouste verweef met haar liefde vir haar ouma. Toe sy jare later as ’n kollegestudent hoor dat die gebied wat vir haar so spesiaal is (omdat dit haar aan haar ouma herinner wat nou oorlede is) vernietig gaan word om ’n snelweg te bou, tree sy op. Die kinkel is dat sy per ongeluk in die natuur opeindig as ’n robotbewer wat met diere kan kommunikeer. Daar is heelwat misverstande wat vir komedie sorg. Daar is ’n paar fantastiese nuwe karakters, en wanneer jy hoor dat Meryl Streep haar stem by een van die karakters, die Insekkoningin, voeg, weet jy jy het met uitstekende inhoud te make. Daar is oomblikke waar jy sal uitbars van die lag en ’n paar werklike benarde situasies soos ’n brand wat ’n gemeenskap bedreig en vir spanning in die fliek sorg.
Wat my betref, was ek opgewonde vir die agter-die-skerms-ervaring wat Pixar geskep het. Ek is afgerig in hoe om Hopper, die geanimeerde protagonis, te teken. Dit het ’n goeie 20 minute geneem om een weergawe te voltooi en natuurlik is die rolprent van eindelose variasies gemaak met die hulp van die kunstenaars en gevorderde tegnologie. Ons het geleer van die verskillende interpretasies van die karakters. Interessant genoeg was baie oorspronklik maerder geteken, maar hulle het hul pad na die silwerdoek met ’n paar ekstra kilogram gevind. Ons het saam met ’n storiespan gewerk om die ontwikkeling van die storie tot die silwerskerm te verstaan. Ons is na die modelle geneem wat van elke stel geskep is: elkeen was ’n replika van ’n situasie wat die span in die natuur gevind het. Daar was soveel wonderlike aspekte aan die besoek dat toe ek 12 uur later opkyk en ’n groen akkedis op die boonste vlak van die Pixar Studio sien loop het, dit amper normaal was!
Toe ek die ateljee verlaat, het die maan in die lug gehang en die ateljee was stil. Die Luxo-lamp en Luxo-bal, wat deur die kortfliek Luxo Jr ikonies geword het, wat deur die legendariese regisseur John Lasseter van Lucas Films geskep is, het gestaan as ’n stille viering van die verbeelding van mense en die kuns van animasie.
Hoppers word op 3 Junie op Disney+ vrygestel, dis een van daardie rolprente wat die hele gesin, insluitend Ouma, saam kan kyk.
